Śruba: z łbem sześciokątnym

ISO 8676

ISO 8676 - Hexagon head screws with metric fine pitch thread

Automatically build standard products in SOLIDWORKS with TSFP.

Śruby z łbem sześciokątnym z metrycznym gwintem drobnozwojnym zamiast gwintu zwykłego ISO 4017, z gwintem na całej długości, klasy dokładności A i B. Śrubę dokręca się kluczem za łeb sześciokątny, a gwint biegnie na całej długości, dzięki czemu jeden rozmiar pasuje do każdej grubości pakietu i można ją wkręcić w otwór gwintowany na dowolną głębokość. Rozmiar to średnica gwintu, skok i długość, jak w oznaczeniu ISO 8676 - M20 x 1,5 x 80 - 8.8: M10 wykonuje się ze skokiem 1 i 1,25, M12 z 1,25 i 1,5, a M18, M20 i M22 z 1,5 i 2, przy czym każda para ma ten sam łeb. Łeb jest co do wartości łbem z ISO 8765: średnica gwintu ustala rozmiar pod klucz s, wymiar po przekątnej e, wysokość łba k i średnicę powierzchni oporowej dw. Gwint dochodzi do łba z wyjątkiem wybiegu pod nim, który norma ogranicza do a max = 3P, więc gwarantowana długość gwintu wynosi l - 3P. Długość decyduje o klasie dokładności: dokładniejsza A do M24 i 150 mm, średnia B poza tymi granicami. Szereg długości znormalizowanych wynika z reguły, a nie z tablicy: od 2d zaokrąglonego do najbliższej długości nominalnej (dla M64 od 120 mm), do dziesięciu średnic i nigdy powyżej 200 mm — dłuższe połączenie wymaga śruby z gwintem częściowym według ISO 8765. Obejmuje gwinty od M8 x 1 do M64 x 4 o długościach nominalnych od 16 do 200 mm, w klasach własności 8.8, 10.9 i 12.9 do M39 oraz ze stali nierdzewnej. Niemiecki poprzednik DIN 961 został zastąpiony przez DIN EN ISO 8676, która zmieniła rozmiary pod klucz dla M10, M12, M14 i M22; odpowiednikiem z gwintem częściowym jest ISO 8765, a wersją z gwintem zwykłym — ISO 4017.