ISO 10642
ISO 10642 - Hexagon socket countersunk head screws with reduced loadability
Wkręty z łbem stożkowym z gniazdem sześciokątnym o obniżonej nośności, ze stali i stali nierdzewnej, z gwintem metrycznym zwykłym, klasa dokładności A; norma ISO, która zastąpiła DIN 7991. Wkręt obraca się kluczem sześciokątnym osadzonym w gnieździe wpuszczonym w stożkowy łeb o kącie 90 stopni, więc łeb sam wciąga się w pogłębienie i kończy się równo z powierzchnią; tak mocuje się płyty przykrywające, pokrywy, osłony i każde połączenie, po którym przesuwa się ręka lub ruchoma część. Rozmiar to para d × l: średnica gwintu ustala średnicę łba dk, wysokość łba k, rozmiar sześciokąta s i głębokość klucza t, a długość rozstrzyga, czy wkręt zachowa gładki trzpień, czy gwint dojdzie do łba. Łbowi przypisano dwie średnice: teoretyczną, w której stożek zamknąłby się ostrą krawędzią i do której mierzy się wysokość łba, oraz rzeczywistą, do której obrobiono obrzeże. To właśnie gniazdo wpuszczone w tak niski łeb ogranicza obciążenie, jakie wkręt może przenieść, i to znaczy tu obniżona nośność: minimalna siła zrywająca rozmiaru wynosi 80 % siły wkrętu o pełnej nośności o tym samym gwincie i tej samej klasie własności mechanicznych. Odniesieniowa długość gwintu b wynosi 2d + 12 mm do M12 i 3d od M14, aby wkręt częściowo gwintowany o dużych gwintach nadal dało się badać na rozciąganie. Obejmuje gwinty od M2 do M20 o długościach nominalnych od 5 do 100 mm. Jego niemieckiego poprzednika DIN 7991 zastąpiła DIN EN ISO 10642, ale rysuje on mniejszy łeb, krótszy gwint i własne gwinty do M24; odpowiednikiem z łbem kulistym jest ISO 7380-1.
